Lies AB

Gepensioneerd

Lies is op 3 juli 1945 in Suameer (Tietjerksteradeel) geboren, als derde meisje van het gezin. Al op jonge leeftijd verhuisde Lies naar Schiermonnikoog, waar ze eerst in Noenie aan de Badweg hebben gewoond. Maar al snel verhuisde het gezin naar hotel Schiermonnikoog.

Lies is op 3 juli 1945 in Suameer (Tietjerksteradeel) geboren, als derde meisje van het gezin. Al op jonge leeftijd verhuisde Lies naar Schiermonnikoog, waar ze eerst in Noenie aan de Badweg hebben gewoond. Maar al snel verhuisde het gezin naar hotel Schiermonnikoog.

Lies ging naar de christelijke basisschool bij juf v.Ginhoven, maar hielp ook al regelmatig mee in het hotel. En na de basisschool ging ze naar de ULO aan de Nieuwestreek (het huidige pand van Ogyggia). Nog dichter bij huis en het hotel, zodat ze in de pauze van school nog even kon meehelpen in de keuken met de afwas.

Toen haar ouders  ook hotel Duinzicht kochten, ging Lies aan de slag in hotel Duinzicht. Hier ontmoette ze haar man Stoffer AB. Stoffer was als bouwvakker bij de verbouwing van het huis van Rademaker aan de Badweg en Lies moest de mannen dagelijks van koffie voorzien.

In 966 ging Lies bij Dommering in Winschoten aan het werk.In 1967 trouwden Stoffer en Lies, en gingen ze terug naar Schiermonnikoog.

Stoffer was inmiddels bij bouwbedrijf v.d. Meer (later Dijkstra) aan het werk. Ze kregen 2 zonen, Harry (1969) en Michiel (1972). Toen de jongens naar school gingen, ging Lies in het Dorpshuis aan het werk. In 2006 is Stoffer overleden. De beide jongens wonen op Schiermonnikoog en Lies heeft inmiddels 5 kleindochters en 1 kleinzoon.

Lies erg betrokken bij beide gezinnen, maar als ze een vrije dag heeft start de dag met lekker uitslapen, een kopje koffie bij de Koffiekajuit. Een stukje fietsen, het liefst naar de Westerplas, en haar tuin.

Lies is tevreden op Schiermonnikoog, maar toch zou ze Venetië nog wel eens willen bezoeken. Ze is erg benieuwd naar de huizen in het water.

Lies heeft warme herinneringen aan Koninginnedag en met name aan de voorbereidingen voor de optocht. In de buurt woonden wel 10 kinderen en de ouders bouwden gezamenlijk een wagen. De mannen versierden de wagen, de vrouwen naaiden de kleding en verzorgden de koffie voor de bouwers.En dan op de Koninginnedag de optocht met het muziekkorps voorop. Wat Lies tegenwoordig mist is de saamhorigheid.Toch vind Lies dat er veel op het eiland wordt georganiseerd en Lies is graag van de partij, want “als er wel iets wordt georganiseerd en er komt niemand, dan is het snel afgelopen”.

Lies geniet van de viering van Koningsdag, maar ook van het optreden van het Shantykoor,  van Muziek aan de Plas, van het Ouderencafé en van de struunmarkt, en dan ook van het kopje koffie op het terras. Een kopje koffie met een oude schoolvriendin, maar ook met haar zussen.

Lies is een avondmens en is blij, dat ze de kneepjes van de computer heeft geleerd. Ze kan genieten van de foto’s van Oud Schiermonnikoog, maar ook het contacten, die ze via de computer heeft en met Harry en Michiel hun gezinnen, als ze op vakantie zijn.

Lies realiseert zich, dat ze ouder wordt, want ze is nu ook een bezoeker van het Ouderencafé. Maar als een vriendinnetje van je kleindochter een compliment maakt “je beppe ziet er helemaal niet uit als 73 jaar”,

dan weet Lies, dat je moet blijven genieten.